Enkele weken geleden kwamen we tijdens een gesprek over developer platforms uit bij een treffende vergelijking: het bouwen van een Internal Developer Platform (IDP) lijkt verdacht veel op een aflevering van Kitchen Nightmares.
Voor wie het programma niet kent: restaurants in nood schakelen Gordon Ramsay in om hen te redden. Hij arriveert, werpt een blik op het overvolle menu, de chaotische keuken en de ontevreden klanten, en ziet meteen wat er misloopt. Het patroon is bijna altijd hetzelfde: te veel gerechten, trage service, wisselende kwaliteit en een team dat compleet overbelast is.
Zijn aanpak? Complexiteit schrappen, terug naar de essentie, eerst iets degelijk neerzetten en pas daarna uitbreiden.
Diezelfde logica geldt ook voor het bouwen van een IDP.
Het overgecompliceerde developer platform
Veel organisaties maken exact dezelfde fout als die falende restaurants. Ze starten met grootse ambities en proberen vanaf dag één elk mogelijk probleem op te lossen.
Het resultaat?
- Een opgeblazen feature set die iedereen tevreden wil stellen
- Een complex geheel dat nauwelijks onderhoudbaar is
- Trage en onbetrouwbare deployments (de IT-versie van slechte service)
- Gefrustreerde developers die het platform vermijden of hun eigen workarounds zoeken (shadow IT)
Net als in Kitchen Nightmares zijn de intenties meestal goed. Maar de uitvoering schiet tekort. In plaats van een gestroomlijnde developer experience ontstaat er een complex en moeilijk beheersbaar geheel waar niemand écht graag mee werkt.
Stap één: terug naar de basis
Wat doet Gordon Ramsay als eerste? Hij gooit het gigantische menu de deur uit. Hij reduceert het tot een beperkt aantal gerechten die de keuken wel consistent en kwalitatief kan serveren. Geen alles-in-één-oplossing die half werk levert.
Wel focus. Kwaliteit. Herhaalbaarheid.
Dat is precies hoe je naar je Minimum Viable Platform moet kijken.
Probeer niet alles tegelijk op te lossen. Kies een paar kernnoden van je developers en pak die grondig aan.
- Waar lopen developers vandaag het vaakst op vast?
- Welke processen vertragen hen het meest?
- Waar levert automatisatie de grootste winst op?
Start klein, maar met impact. Zorg dat de basis rotsvast staat. Breid daarna uit op basis van reële noden, niet op basis van aannames of “nice-to-have”-features.
Stap twee: een nieuwe start, geen tijdelijke oplossing
In Kitchen Nightmares is het probleem zelden alleen het eten. De keuken is chaotisch, het interieur verouderd en de volledige ervaring onaantrekkelijk. Ramsay beperkt zich niet tot het aanpassen van het menu; hij geeft het restaurant een frisse herstart.
Hetzelfde geldt voor developer platforms. Als je probeert een platform samen te stellen uit legacy tooling, verouderde processen en ad-hoc automatisatie, dan bouw je verder op een zwakke basis. Een succesvolle IDP draait niet alleen om tooling, maar om hoe je die tooling verpakt tot een samenhangend, gebruiksvriendelijk product.
Zie het als een herlancering, niet als een quick fix.
- Een sterk platform is een product. Heeft duidelijke onboarding. Beschikt over heldere documentatie. Biedt een vlotte en intuïtieve gebruikerservaring
- Is de ervaring slecht, dan haken developers af. Net zoals klanten niet terugkeren naar een restaurant waar ze een slechte ervaring hadden.
Net zoals een vernieuwd restaurant opnieuw opent, verdient je platform een duidelijke en doordachte lancering.
Stap drie: verbeteren, verfijnen en dan pas uitbreiden
Een van de mooiste momenten in Kitchen Nightmares is wanneer je ziet hoe restaurants evolueren. Zodra de basis op orde is, kunnen ze uitbreiden: nieuwe gerechten toevoegen, bestaande verfijnen, experimenteren en nieuwe klanten aantrekken.
Zo hoort ook je developer platform te groeien.
- Start met een kernset aan waardevolle functionaliteiten
- Verzamel feedback van developers
- Meet adoptie: wordt het platform effectief gebruikt?
- Optimaliseer op basis van echte gebruikservaring
- Breid pas uit wanneer de fundering stevig is
Te snel uitbreiden is een klassieke fout. Als de keuken de basis niet aankan, maakt een uitgebreider menu alles alleen maar erger. Evenzo: als je platform op kleine schaal al hapert, zal extra complexiteit enkel voor meer frustratie zorgen.
Vermijd je eigen ‘Kitchen Nightmare’
Bouw je een Internal Developer Platform? Vermijd dan de fouten van die worstelende restaurants.
- Start niet met een overvol menu. Los enkele kernproblemen echt goed op.
- Zorg dat het systeem stabiel is vóór je gaat opschalen.
- Behandel je platform als een product. Een slechte eerste indruk blijft hangen.
- Verbeter op basis van echte feedback, niet op basis van grootse plannen.
Uiteindelijk moet een IDP aanvoelen als een goed restaurant: een plek waar developers graag naartoe gaan, waar ze snel krijgen wat ze nodig hebben en waar eenvoud en kwaliteit centraal staan.
Dus voor je je eigen digitale Kitchen Nightmare lanceert – een overcomplex, traag en frustrerend platform – neem een stap terug. Schrap overbodige complexiteit. Begin bij de essentie. Maak het goed.
Want net zoals in de horeca komt niemand terug na een slechte service.